Nasreddin Hoca'nın bütün gayretlerine rağmen kötü huylarından vazgeçiremediği bir yakını varmış. Bir çocuk koşarak gelmiş ve o adamın suya düştüğünü haber vermiş.

- "Falanca kişi ırmak kenarında gezerken ırmağa düştü. Azgın sularla boğuşuyor" demiş.
Hoca birkaç arkadaşıyla birlikte koşarak ırmak kenarına gelmiş ve suyun geldiği tarafa doğru ilerlemeye başlamış.

Köylüler:

- "Su öbür yana doğru akıyor Hocam" demişler. "Aşağıda aramak gerekmez mi?"
Hoca başını sallamış;

- "Bu adamın ne aksi, ne ters biri olduğunu siz bilmezsiniz. Onun her işi terstir." demiş.

Bir gün Nasrettin Hoca eşeği ile giderken bir komşusuna rastlamış. Adam Hocayla alay edip:
— Hocam, iki kardeş nereye gidiyorsunuz? Diye sormuş. Nasrettin Hoca:
— Evet efendim, kardeşiniz canım sıkıldı bir ahbabın evine götürün dedi de onu sizin eve götürüyorum. Size rastladık yolumuz kısaldı

Nasrettin Hoca, eşeğini pazara götürüyormuş. Yolda eşeğin kuyruğu çamura bulanmış. Hoca da kuyruğu kesip heybeye sokmuş. Pazarda eşeği satın almak isteyen biri:
- Yahu, bu eşeğin kuyruğu yok. Kuyruksuz eşek ne işe yarar, demiş. Nasrettin Hoca cevap vermiş:
- Hele pazarlıkta anlaşalım da kuyruğu buluruz, uzakta değil.

Nasreddin Hoca, bahar mevsiminde, bir çınar ağacının altında arkadaşlarıyla birlikte oturmuş, bir yandan çay içip bir yandan da sohbet ediyordu. Arkadaşlarından birisi Hocanın bilgisini imtihan etmek ister. Arkadaşı Nasreddin Hocaya sorar:
- Hoca efendi, insanlar yaz aylarında sıcaktan, kış aylarında ise soğuktan şikâyet eder. Neden sürekli şikayet ederler?

Nasreddin Hoca, arkadaşına kurnazca bir cevap verir:
- Sen onların hiçbirine kulak asma. Şimdi bahar aylarını yaşıyoruz. Bahardan şikayet eden var mı?

Köylünün biri, diğerinin kuzusunu çalmış, kesip yemiş. O da onun keçisini aşırmış, kesip yemiş.
Nasreddin Hoca olayı incelediğinde kimin ne yaptığını fark etmiş.

Olayın kahramanları bir gün çayhanede oturuyorlarken, keçinin sahibi keçisini övmeye başlamış:

- "İki arşın tüyü vardı, gerdanı üç karıştı, başı şöyleydi, gözleri böyleydi vs." diye hayvanını methediyormuş.

Keçiyi kesip yiyen bu abartmalar karşısında çok sıkılmış. Amma ne yapsın, adam susmak zorunda.

Nasreddin Hoca, keçiyi çalıp kesen adama dönmüş:

- Yahu, bu adam ne kadar atıp tutuyor. Şimdi git evine. Şu uyuz keçinin postunu getir de, bu adam söylediğine, söyleyeceğine pişman olsun.

Günün birinde komşu köyden Ahmet adında biri elinde hediye bir tavukla çıkagelir ve o akşam Hocanın evinde misafir olur. Bir hafta sonra Ahmet'in arkadaşı olduğunu söyleyen bir başka kişi yine gelir ve Hoca onu da evinde bir gece en güzel şekilde ağırlar. Bir zaman sonra Ahmet'in arkadaşının arkadaşı olduğunu söyleyen biri daha gelir, Hoca onu da sofraya oturtur ve önüne bir kase sıcak su koyar. Bu işe şaşan adama Hoca tebessümle:
- Bu Ahmet'in tavuğunun suyunun suyu, der.

Arkadaşları Nasrettin Hocaya, takılırlar:
- Hoca, sizin hanım akşama kadar kapı kapı dolaşıyor.
- Olur mu canım dediğiniz kadar dolaşsaydı bize de bir ara uğrardı!