Hoca bir gün karısının bilgisi denemek amacıyla sorar.
— Karıcığım, ölü bir adamın, ölmüş olduğunu nasıl anlarsın? Karısı şu cevabı vermiş:
— Kendisine sorarım.

Hoca'nın karısı ölür. Cenazesinin evden çıkarılacağı sırada imam, usule uyarak cemaate hitaben sorar:
— Merhumeyi nasıl bilirsiniz?
Herkes beraberce:
— İyi biliriz!... der denmez koşa koşa imamın yanına gelen Hoca:
— Aman, aman! Sen onu benden sor; kimi kimden soruyorsun!

Bir gün Hocanın bulunduğu bir sohbette sormuşlar:
- Hocam, adam olmanın yolu nedir?
Hoca düşünceli düşünceli, başını bir o yana bir bu yana sallayarak;
- Söyleyen olursa dinlemeli, dinleyen olursa söylemeli...

Nasreddin Hoca bir gün yolda giderken bir adamla karşılaşmış. Adamla sohbet etmeye başlamışlar. Bir saat havadan sudan konuştuktan sonra Hoca:
- Kusura bakma arkadaş. Ben seni tanıyamadım, adın neydi?, diye sormuş.
Adamcağız çok şaşırmış:
- Madem ki beni tanımadın, neden benimle bir saattir sohbet ediyorsun? demiş.
Nasreddin Hoca:
- Kıyafetlerin benimkine çok benziyordu. Ben de seni ben sandım, demiş.

Nasreddin Hoca yer altında bir ahır yapmak hevesine kapılmış. Toprağı kaza kaza her şeyden habersiz bir halde komşunun ahırına geçmiş. Bir sürü öküz görünce koşa koşa karısının yanına gitmiş.
- Hanım, hanım!
Diye bağırmış.
- Müjdemi isterim! Eski zamandan kalma bir ahır ve birçok öküz buldum.

Nasrettin hoca bir iş için Sivrihisar'a gitmiş. İşi epey uzamış; bu sırada parası bitmiş. Midesi açlıktan kazınmaya başlamış. O an fırının önünden geçiyormuş. Bakmış ki nar gibi kızarmış somunlar mis gibi kokuyormuş. Açlıktan gözleri kararan hoca içeri girip sormuş:
- Kuzum efendi bu ekmeklerin hepsi senin mi? Adam:
- Evet benimdir. Hoca aynı soruyu tekrarlamış. Adam sinirlenerek:
- Belanı mı arıyorsun be adam benim dedim ya! Hoca ekmeklere son bir kez bakıp:
- Öyleyse ne bakıyorsun, yesene.

Bir gün Hocaya burcunu sormuşlar.
Hoca:
— Burcum tekedir, demiş.

— Aman Hocam nasıl teke olur? diye sormuşlar. Hoca;
— Ben doğalı 70 yıl oldu, oğlak büyüdü teke oldu, demiş.