Günün birinde komşu köyden Ahmet adında biri elinde hediye bir tavukla çıkagelir ve o akşam Hocanın evinde misafir olur. Bir hafta sonra Ahmet'in arkadaşı olduğunu söyleyen bir başka kişi yine gelir ve Hoca onu da evinde bir gece en güzel şekilde ağırlar. Bir zaman sonra Ahmet'in arkadaşının arkadaşı olduğunu söyleyen biri daha gelir, Hoca onu da sofraya oturtur ve önüne bir kase sıcak su koyar. Bu işe şaşan adama Hoca tebessümle:
- Bu Ahmet'in tavuğunun suyunun suyu, der.

Çocuklar, mahallede birbirlerine girmişler. Kavga dövüş, kıyamet!... Ele geçirdikleri bir kucak cevizi bir türlü doğru dürüst bölüştüremiyorlarmış. Kavganın kızıştığı bir sırada Hoca da oradan geçiyormuş. Çocuklar koşarak ona başvurmuşlar:

- Hoca Efendi, ne olur, şunları bize güzelce bölüştürüver!

Çocuklar bir kenara çekilmişler. Hoca geçmiş cevizlerin başına:

- Çocuklar demiş, Allah taksimi mi istersiniz, yoksa kul taksimi mi?

Çocukların hepsi birden:

- Allah taksimi, Allah taksimi!

Diye bağırmışlar. Bunun üzerine Hoca bir avuç ceviz alıp bir çocuğa vermiş. Arkasından iki cevizi bir başkasına, birkaç avucu ötekine, beş altı taneyi berikine... Bazı çocuklara da hiç vermemiş. Çocuklar Hoca'ya itiraza başlamışlar.

- Bu nasıl taksim Hoca Efendi, haksızlık ettin! Demişler. Hoca da:

- Çocuklar demiş, siz benden Allah taksimi istemediniz mi?... Allah taksimi böyledir. O, dilediğine az, dilediğine çok verir, hiç vermediği de olur, herkes kısmetine boyun eğer!..

Bir gece Hoca, birdenbire uyanır; mışıl mışıl uyuyan karısını dürter :
- Kalk, çabuk şu mumu yak, aklıma bir şiir geldi, hemen yazıvereyim!

Deyince, karısı kalkıp mumu yakar, diviti ve kağıdı Hocanın önüne koyar. Hoca, çabuk çabuk bir şeyler yazdıktan sonra yatmak üzereyken karısı merakla sorar :

- Efendi, şu yazdığını oku bakalım bana!

Hoca nazlanmadan yazdığı şiiri okur :
-Yeşil yaprak arasında kara tavuk kızıl burnu

Bir gün Hocanın komşularından birisi Hocaya neden daima soruyu zıt bir soruyla cevapladığını sorar. Hoca da,
- Af edersiniz bu benim alışkanlığımdır da!

Nasrettin Hoca bir gün 12 tane eşek alır birine binmiş, binince eşekleri saymış 11 tane eşek çıkmış.
Nasrettin hoca tekrar sayar ama yine 11 tane çıkar o sırada bir adam Nasrettin Hocaya;
— Hayrola hocam, sabahtan beri sayıyorsun
— 12 olacağına hep 11 çıkıyor, beni kazıkladılar galiba
— Bey altındakini de saydın mı? der bey Nasrettin hoca tekrar sayar bu sefer 12 çıkar hoca hemen "sen demesen ben ne yapacaktım" der

Bir gün Nasreddin Hoca komşusunun evinin önünden geçiyormuş. Evin camından içeri bakmış. Komşusu yatağa uzanmış, esneyerek "Allah'ım bana cenneti nasip et." diyormuş. Nasreddin Hoca komşusuna ders vermeye karar vermiş.
Çıkmış komşusunun damına, başlamış gürültü etmeye. Komşusu hemen doğrulmuş:
— Sen de kimsin, demiş.
Nasreddin Hoca:
— Eşeğim kaybolmuş onu arıyorum, demiş.
Komşu:
— Hiç damda eşek aranır mı hocam? Demiş.
Nasreddin Hoca da:
— Sen yatakta cennet ararsan ben de damda eşek ararım, demiş ve komşusuna güzel bir ders vermiş.

Nasreddin Hoca tıraş olmak için berbere gider. Berber koltuğuna oturduktan bir süre sonra ustanın dükkanda olmadığını anlar. Onun yerine, yardımcısı olan berber çırağı bakmaktadır. Ama artık iş işten de geçmiştir. Çünkü berber çırağı çoktan Hocayı tıraş etmeye başlamıştır. Çırağın tıraş ederken ki hareketleri, beceriksizliği Hocanın keyfini kaçırır.

Tam bu sırada tıraş olduğu berberin yan tarafında bulunan dükkandan korkunç bir ses duyulmuş. Sanki komşu dükkânda bir öküz böğürüyor.

Nasreddin Hoca berber çırağına merakla sormuş:
- Bu acayip ses nedir ?

Berber çırağı cevap vermiş:
- Önemli bir şey değil Hoca efendi, yan komşumuz nalbant, galiba öküze nal çakıyor olmalı.

Bunu duyan Nasreddin Hoca berber çırağına şöyle der:
- Öyle mi ? Ben de birisini tıraş ediyorlar sandım.