Hoca bir gün karısının bilgisi denemek amacıyla sorar.
— Karıcığım, ölü bir adamın, ölmüş olduğunu nasıl anlarsın? Karısı şu cevabı vermiş:
— Kendisine sorarım.

Nasrettin Hoca bir gün 12 tane eşek alır birine binmiş, binince eşekleri saymış 11 tane eşek çıkmış.
Nasrettin hoca tekrar sayar ama yine 11 tane çıkar o sırada bir adam Nasrettin Hocaya;
— Hayrola hocam, sabahtan beri sayıyorsun
— 12 olacağına hep 11 çıkıyor, beni kazıkladılar galiba
— Bey altındakini de saydın mı? der bey Nasrettin hoca tekrar sayar bu sefer 12 çıkar hoca hemen "sen demesen ben ne yapacaktım" der

Nasrettin Hoca vaaz verirmiş camide. Dinleyenlerden biri bir soru sormuş:
— Bilmiyorum, demiş Hoca. Biri bir başka soru atmış ortaya.

— Bunun da karşılığını bilmiyorum, demiş Hocamız. Bir üçüncü soruyu da yanıtlayamamış. Cemaatten biri,

— Peki hoca, hem sorduklarımızı bilmezsin hem de kalkar, o yüksek yere çıkarsın; oldu mu ya? Demiş. Hoca gülmüş:

— Ben bildiklerimle orantılı olarak bu kadarcık yükseğe çıktım; bilmediklerim oranında yükselecek olsaydım, başım arşa değerdi.

Bir gün Hocanın bulunduğu bir sohbette sormuşlar:
- Hocam, adam olmanın yolu nedir?
Hoca düşünceli düşünceli, başını bir o yana bir bu yana sallayarak;
- Söyleyen olursa dinlemeli, dinleyen olursa söylemeli...

Nasreddin Hoca bir gün yolda giderken bir adamla karşılaşmış. Adamla sohbet etmeye başlamışlar. Bir saat havadan sudan konuştuktan sonra Hoca:
- Kusura bakma arkadaş. Ben seni tanıyamadım, adın neydi?, diye sormuş.
Adamcağız çok şaşırmış:
- Madem ki beni tanımadın, neden benimle bir saattir sohbet ediyorsun? demiş.
Nasreddin Hoca:
- Kıyafetlerin benimkine çok benziyordu. Ben de seni ben sandım, demiş.

Akşehir'de en iyi yalan söyleme yarışması düzenlenir. Yarışmaya Nasreddin Hoca da katılır. Yarışmacılar, sırayla birer yalan söylerler. Sıra Hocaya gelince şu yalanı söyler:
- Ben büyük bir yalancıyım.
Nasreddin Hocayı doğru sözlü olarak tanıyan halk jürisi, Hocayı birinci seçer. Böylece Hoca ödül olarak verilen eşeğe biner ve evine doğru yola koyulur.

Nasrettin Hoca bir cimri tanıdığının evine gittiğinde tanıdığı ona bayat ekmek ile bir tabak bal ikram etmiş. Nasrettin Hoca bayat ekmeği dişi kesmeyince sinirinden balı kaşıkla yemeye başlamış. Ev sahibinin gözü yerinden oynamış :
— Aman efendi, bal ekmekle yenmez ise, insanın içini sıyırır, demiş.

Nasrettin Hoca hiç ses çıkarmadan balı bitirmiş ve :
— Kimin içinin sıyrıldığını Allah biliyor, demiş.